Slenterend leer ik mij kennen en leer ik mij liefhebben en met ieder stapje ga ik, als vanzelf, meer van mijn naasten houden.

Slenterverhaal 2011

Begin januari 2011 zat ik foto's te bekijken van de vijver die bevroren was. Aangezien het water onder het ijs in de grond zakt was de ijsplaat ook gezakt. De rand tussen de walkant en de ijsplaat leek daardoor wel een kanten kraag. Het woord tussen en dat dat tussen zo mooi was bleef mijn gedachten vasthouden.

Tussen

Er is altijd tussen; schuifdeuren, wal schip, boven onder, servet tafellaken, slapen waken, bij bloem.

Er is tussen met een naam; schemering, boomgrens, lente, herfst, strand, liefde.

Er is het onbenoembare tussen; ons, allen, alles.

Slenterverhaal 2010

Tijdens de nachtvoorstelling, op de nacht van de nacht in 2009, bij  de ingang van de wintertijd, hield ik een vurig pleidooi voor de schoonheid van het donker, het duister, de nacht. Ik had een aantal spreuken verzameld. Vooral spreuken en gezegdes die de nacht in een kwaad daglicht stellen. Ik houd van de nacht, als de wind gaat liggen en je oren belangrijker worden dan je ogen. Ik houd van nachtdieren die ritselen en snuiven. Ik sloot dat verhaal toen af met een opmerking over het steeds maar zoeken naar onze verlichting. Ik vond toen, en nog steeds, dat we ook kunnen zoeken naar onze verduistering. Op het moment in de voorstelling raakten mijn eigen woorden mij zo dat ik meteen wist dat dat het thema moest worden voor het nieuwe slenterverhaal. Echt alles is waardevol als je de schoonheid ervan kunt vinden.

Donker en licht.

Donker ligt over de aarde, omarmt de rust. Licht straalt over de aarde, verwarmt het doen. Steeds gaan ze naadloos in elkaar over. Hier langzaam daar snel.

In de schemering ontmoeten zij elkaar. De stilte tussen rust en doen.

Ook in mij is het donker, het licht en de schemering. Gelijkwaardig en noodzakelijk. Prachtig en liefdevol.

Slenterverhaal 2009

De inspiratie voor dit korte verhaal  kwam op een middag toen ik een verhaal aan het voorbereiden was voor de Engel van Hoorn. Het onderwerp was macht en onmacht. Ik bedacht dat er veel macht zat in de oude gedachten die ik als kind gedacht had. Het duidelijkst kwamen ze naar voren als ik ergens door geraakt werd. Een opmerking of een daad van een ander of van mijzelf. Als ik dan daarover nadacht kwamen  misvormde gedachten naar boven. Hatelijke, boze of verdrietige gedachten. Als ik deze kinderlijke gedachten gezien en gevoeld had voelde ik me altijd prettiger, rustiger en liefdevoller. Gedachten zijn onzichtbaar en onhoorbaar maar ik kan ook niet zien wat een bij ziet en ik kan het hondenfluitje niet horen, ik kan de radiogolven ook niet zien en olifanten praten zo laag dat ik dat ook niet kan horen. Mijn ogen en oren zijn beperkt. De invloed van je gedachten kun je zien in je eigen gedrag.

Woorden en gedachten

Woorden zijn onzichtbaar maar hoorbaar.  Voordat het woord gesproken wordt is de gedachte eraan gedacht. Gedachten zijn onzichtbaar en onhoorbaar.

Het woord komt na de gedachte. Onzichtbare, onhoorbare macht.

Ieder moment dat je denkt maak je gebruik van die macht.

Slenterverhaal 2008

De inspiratie voor dit korte verhaal kwam op een avond dat ik buiten zat in een wel zeer moeilijke periode van mijn leven. Het was volle maan en ik keek naar de maan en wenste dat ik erop kon zitten en even weg kon zijn van mijn omstandigheden. Zittend op de maan overzag ik mijn leven en in mijn hoofd kwamen woorden die vertelden dat ik het moeilijk had maar dat ik het niet allemaal tegelijk aan hoefde te pakken en hoe gelukkig ik was dat ik daar op dat land kon zitten en twee fantastische kinderen had en het heerlijk vond om les te geven. Ik voelde toen dat ik door de emotie van het moment los te laten, ik een rustige wijze vrouw in mij  hoorbaar kon maken. Die vrouw kon mijn emotionele vrouw troosten, op weg helpen en de schoonheid in mijn leven laten zien. Het was niet alleen nacht het was ook dag alleen moest ik anders leren kijken. Ik zit nog steeds zo nu en dan op de maan.

Dag en Nacht.

Hier is het dag of nacht. Daar is het dan nacht of dag. Hier en daar is het dus altijd dag en nacht.

Je weet wel dat het waar is, maar je kunt het niet zien. Tenminste zolang je hier bent, of daar.

Om dag en nacht samen te kunnen zien moet je hoger en hoger gaan. Loskomen van deze aarde. Dan zie je dag en nacht in één oogopslag.

Nieuwsbrief nummer 11 jaargang 4 is 30 december verzonden. Als U geïnteresseerd bent mail dan naar nieuwsbrief@verteltuin.nl